Prvi maj u Bosni i Hercegovini tradicionalno je rezervisan za roštilj, druženje i boravak u prirodi. Ipak, svake godine ista dilema ponovo se otvara da li slavlje uz glasnu muziku koja odjekuje cijelim naseljem predstavlja normalan dio praznične atmosfere ili čistu nekulturu?
Za mnoge, Prvi maj je dan opuštanja, bijega od svakodnevnih obaveza i prilika da se uz muziku i društvo proslavi praznik rada. Parkovi, izletišta i dvorišta pretvaraju se u mjesta okupljanja gdje pjesma i smijeh traju satima.
Međutim, problem nastaje kada muzika postane toliko glasna da je čuje „čitav komšiluk“. Tada slavlje jednih postaje izvor stresa za druge porodice s malom djecom, starije osobe ili jednostavno one koji žele mir.
Zakoni o javnom redu i miru jasno propisuju ograničenja kada je u pitanju buka, posebno u večernjim i noćnim satima. Ipak, tokom praznika ta pravila se često zanemaruju uz obrazloženje da je riječ o „jednom danu u godini“.
Na kraju, pitanje ostaje otvoreno: gdje završava slavlje, a počinje nekultura?
Izvor: crna-hronika.info
